प्रेम...

प्रेम📥लघुकथा

 स्तिच्यावर निस्वार्थीपणे एकतर्फी प्रेम करणारा तो... आज नऊ वर्ष झाली तरी तिच्या होकाराची वाट बघत होता. तिलाही ठाऊक होतं की त्याच्या एवढ तिच्यावर कोणीही प्रेम करणार नाही... पण जातीच्या बंधनामुळे ती त्याला नकार देत होती . तरीही तो तिला वेळोवेळी मदत करत असे, जपत असे...

आज अपघातामुळे हॉस्पिटलच्या खाटेवर ती निपचित पडली असता तिच्या कानावर शब्द आले "घाबरू नकोस मी आहे तुझ्याबरोबर आजही" नकळत तिच्या डोळ्यातून अश्रू ओघळले.

तिच्या मनात विचार आला ज्या व्यक्तीला आजपर्यंत आपण नाकारले ती व्यक्ती आज आपल्या बरोबर आहे. मग का विचार करायचा समाजाचा आज तो समाज आहे का माझ्याबरोबर ???..

      भरल्या डोळ्याने तिने आपला हात त्याच्या हातात दिला

आणि आयुष्यभर कधीही तुझा हात मी सोडणार नाही असं वचन तिने त्याला दिले . समाजाची 

जातीची बंधने तोडून आज ते दोन जीव एकत्र आले होते.

फक्त आणि फक्त एकमेकांच्या मनातल्या निस्सीम प्रेमा पोटी....

                    🌹  मानसी आंब्रे